เสียใจไม่ใช่เรื่องแปลก แต่หากเสียใจไม่จบสิ้น นั่นจึงแปลก
ถ้าเธอเคยหกล้ม เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น
ไม่ใช่คิดจะไม่เดินอีกเลย
บางครั้งคนเราก็ต้องยอม รับในสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ
และต้องยอมรับในการตัดสินใจของคนอื่น ถึงมันจะไม่ดีกับเธอเลยก็ตาม
ในขณะที่โลกหมุนรอบดวงอาทิตย์มันก็ต้องไม่ลืมที่จะหมุนรอบตัวเอง
ในขณะที่เธอรักใครเธอก็ต้องไม่ลืมที่จะรักตัวเอง

หากคนเรามีความรักได้ครั้งเดียวในชีวิตนั่นจึงควรร่ำร้องเมื่อรักได้สูญหาย
เมื่อเธอรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือใคร นั่นคือสัญญาณเตือนว่า
เธอควรให้ความสำคัญกับตัวเองได้แล้ว
คนเราสามารถจำอะไรก็ได้ แต่เมื่อจำแล้ว
กลับไม่สามารถเลือกที่จะลืมบางส่วนของมันได้
ไม่ว่าความรักจะทำให้วันนี้ของเธอปวดร้าวยังไง
แค่ครั้งหนึ่ง เธอเคยได้รัก คนที่อยากรัก เธอก็โชคดีมากแล้ว

เธอเคยฝืนใจรับใบปลิว ที่แจกตามหน้าห้างสรรพสินค้า
เพราะเกรงใจคนแจกมันและ บางทีอาจมีคนรับความรักของเธอไป
เพราะเหตุผลอย่างเดียวกัน สุดท้าย เขาก็ทิ้งมัน
เหมือนกับที่เธอทิ้งใบปลิวนั่นแหละ
คนบางคน เป็นเพื่อนที่ดีได้ เป็นพี่ที่ดีได้ เป็นน้องที่ดีได้
แต่เป็นคนรักที่ดีไม่ได้ ก็ควรให้เขาเป็นในสิ่งที่เขาเป็นได้ และเป็นได้ดี

ความรู้สึกสูญเสีย ร้ายแรงเสมอ สำหรับคนที่ไม่ยอมรับความจริง
คนที่ควรรัก อาจไม่ใช่คนที่เธอรักอาจไม่ใช่คนที่รักเธอ

อาจไม่ใช่คนที่เคยรักอาจไม่ใช่คนที่กำลังรักอยู่ อาจไม่ใช่คนที่คิดจะรัก

แต่คนที่ควรรัก อาจเป็นคนที่เธอยังไม่เคยรักเลยก็ได้

ทำไมต้องเรียกร้องความรักจากคนๆเดียว
ในเมื่อเธอก็มีความรักจากคนรอบข้างมากมาย

ความรักไม่ได้ทำร้ายใคร แต่คนเรามักใช้มันทำร้ายตัวเอง

ระหว่างการเดินทาง หากมีเพื่อนร่วมทางสักคน
ก็นับว่าเป็นโชคดีของเธอแล้ว และเมื่อเขาจำเป็นต้องแยกไป
เธอควรขอบคุณที่เขาร่วมทางมา ไม่ใช่ตัดรอนต่อว่าที่เขาแยกทางไป

 ว่ากันว่าช่วงชีวิตของคนเรามีจำกัด ยิ่งใช้เวลาไปกับความเศร้าโศกนานเท่าไหร่
ก็จะเหลือช่วงเวลาที่ดี ลดน้อยลง . . . .